به گزارش مفدا لارستان؛ مالاریا، یکی از بیماریهای عفونی انگلی شناخته شده، شیوع گستردهای در مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری سراسر جهان دارد. این بیماری توسط انگلهای پلاسمودیوم ایجاد شده و از طریق گزش پشههای ماده از جنس آنوفل به انسان منتقل میشود.
در این مطلب قصد داریم مروی اجمالی بر بیماری مالاریا داشته باشیم.
چرخه انتقال و عوامل بیماریزا:
انگل عامل مالاریا دارای چرخه زندگی پیچیدهای است که هم در بدن پشه و هم در بدن انسان طی میشود. پنج گونه از انگل پلاسمودیوم قادر به ایجاد بیماری در انسان هستند که از میان آنها، "Plasmodium falciparum" شایعترین و خطرناکترین گونه محسوب می گردد. پس از ورود انگل به جریان خون انسان از طریق بزاق پشه آلوده، انگلها ابتدا به سمت کبد رفته و در آنجا تکثیر میشوند، سپس، این انگلها به گلبولهای قرمز خون حمله کرده و باعث تخریب آنها میگردند.
علائم بالین:
علائم مالاریا معمولاً ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از گزش پشه آلوده بروز میکنند، هرچند دوره نهفتگی بیماری میتواند طولانیتر نیز باشد. علائم اولیه شامل تب و لرز، سردرد، تهوع و استفراغ، خستگی و ضعف، و دردهای عضلانی و مفصلی است.
تأثیرات مالاریا بر اندامهای بدن:
تخریب گلبولهای قرمز خون توسط انگل مالاریا، پیامدهای مخربی برای اندامهای مختلف بدن به همراه دارد. این تأثیرات عبارتند از:
کمخونی(آنمی): کاهش چشمگیر تعداد گلبولهای قرمز خون
️آسیب مغزی: چسبیدن گلبولهای قرمز آلوده به دیوارهی رگهای خونی مغز و انسداد جریان خون
️نارسایی کلیه: کاهش حجم خون و فشار وارده بر کلیهها
️هیپوگلیسمی: افت قند خون، به ویژه در کودکان مبتلا به مالاریا
پیشگیری از مالاری:
راهکارهای پیشگیری از مالاریا به دو دستهی اصلی تقسیم میشوند:
۱- کنترل ناقل (پشه): شامل ریشهکن کردن محلهای تخمگذاری پشهها(مانند تخلیهی آبهای راکد اطراف منازل) و استفاده از حشرهکشها یا اسپریهای دورکننده پشه
۲- شیمیدرمانی پیشگیرانه(پروفیلاکسی): مصرف داروهای ضد مالاریا مانند دوکسیسایکلین و آتوواکون، به ویژه برای افرادی که به مناطق آلوده سفر میکنند
درمان مالاریا:
داروهای کلیدی مورد استفاده در درمان مالاریا شامل آرتمیزینین، کلروکین و پریماکین است.
نکته حیاتی: درمان مالاریا باید "حتماً تحت نظر پزشک متخصص" صورت گیرد. خوددرمانی میتواند بسیار خطرناک بوده و منجر به بروز عوارض جدی یا ایجاد مقاومت دارویی در انگل شود.
مالاریا، علیرغم ماهیت خطرناک خود، بارعایت دقیق اصول پیشگیری و همچنین تشخیص و درمان بهموقع، کاملاً قابل کنترل و درمان است. افزایش آگاهی عمومی جامعه و همکاری فعال در اجرای برنامههای کنترلی، نقشی حیاتی در تلاشهای جهانی برای ریشهکنی این بیماری ایفا میکند.
گردآورنده: حدیث حسینی
ارسال نظر